Hoe communiceren honden en wat zijn kalmerende signalen?

Honden communiceren voornamelijk met lichaamstaal. Daarnaast worden vocale signalen als blaffen, grommen, piepen en janken ook gebruikt.

In de lichaamstaal van de hond wordt gebruikt gemaakt van de zogenaamde kalmerende en stresssignalen. Een flinke grom of blaf wordt door de meeste mensen nog wel begrepen, het lezen van de lichaamstaal van de hond is voor een ongeoefend persoon echter erg lastig. We moeten dus moeite doen om onze honden volledig te leren begrijpen.

Honden gebruiken stresssignalen om aan te geven dat een bepaalde situatie spannend is. Bijvoorbeeld een ratelend karretje wat langs komt rijden kan behoorlijk spannend zijn. De hond zal hierop reageren met een signaal als het over de neus likken of zelfs verstijven.

Daarnaast worden de signalen ook gebuikt om een andere hond te kalmeren en om aan te geven "ik ben geen bedreiging". Bepaalde signalen als een spelboog worden ook gebruikt voor het sluiten van vriendschappen. Deze signalen volgen elkaar soms in zeer hoog tempo op waardoor het voor de ongetrainde mens moeilijk kan zijn dit allemaal te zien en te interpreteren.

Als wij als ouders de signalen die honden uitzenden leren begrijpen kunnen we bijtincidenten voorkomen.

Bestraf nooit kalmerende of stresssignalen. Je maakt de kans groot dat de hond minder duidelijk zijn signalen laat zien en stopt met waarschuwingen als grommen en ontblootte tanden. Zo creëren we een hond die "uit het niets" gaat bijten.

Spelboog